Veneration Of Cross

ჯვრის

Through the crucifixion of Jesus Christ, the cross, which had previously been a method of punishment, humiliation, and disgrace, became a symbol of glory, honor, and spiritual joy. Matthew (24:30) calls it the sign of the Son of Man. Hence the ეს came to feel toward it, using it as their distinguishing emblem and deriving courage, endurance, and fortitude from it. They blessed themselves with its sign; they wore it round their necks; they decorated their მასთან ერთად; მათ აღადგინეს იგი გარდაცვლილთა საფლავებზე. ის ასევე გახდა ობიექტი მუდმივად მათი მღვდლების ხელში.

The Coptic church designates two days for the Holy Cross: 17 Tut, to commemorate the discovery of the cross by Empress Helena, mother of Emperor CONSTANTINE I the Great, in 326, and 10 Baramhat, to commemorate its restoration to Jerusalem in 628 following the defeat of the Persians by Emperor HERACLIUS, who released the cross and liberated Zachariah of Jerusalem.

ის of the cross, by bending the knee, bowing down before it in reverence, and kissing it, is a მაცხოვრის ჯვრის პატივისცემა და პატივისცემა, არა თაყვანისცემაში, არამედ თაყვანისცემაში.

honor the cross for various reasons: (1) it is their own sacred emblem; (2) it is the symbol of redemption; (3) it was on the cross that გამოავლინა თავი ჩვენთვის ჯვარცმულ ადამიანში, რაც მოგვცემს შესაძლებლობას ვიყოთ ღვთის სრულყოფილი სიყვარული, მისი სრულყოფილი სიწმინდე, მისი უსაზღვრო წყალობა, მისი უმაღლესი სამართლიანობა, მისი ამაღლებული სიბრძნე და მისი ტრანსცენდენტური ავტორიტეტი ბუნებაზე და მთელ ქმნილებაზე; (4) ეს არის ერთიანობისა და მშვიდობის სიმბოლო, რომელმაც დაანგრია „მტრობის გამყოფი კედელი“ (ეფეს. 2: 14-16); ჯვარმა მოიტანა სრული შერიგება არა მხოლოდ ღმერთსა და ადამიანს შორის, არამედ ადამიანსა და ადამიანებს შორის.

ჯვარცმის სასწაულის არსებითი მნიშვნელობა შეჯამებულია წმინდა ათანასელის სიტყვებში: ”უფალს შეეძლო ხელების გაშლა. . . რომ ერთთან მან მიიპყროს ძველი ხალხი და მეორესთან წარმართები, რომ გაერთიანდნენ მასში ”.

ბიბლიოგრაფია

არქიეპისკოპოსი ბასილიოსი